Μαύρα Μέτρα

Μαύρα κι άραχνα μέτρα για την κρίση: το μαύρο χρήμα να βγει στην αγορά.

Ενώ η Ελλάδα πάσχει κυρίως από έλλειψη εσόδων λόγω της γενικευμένης φοροδιαφυγής και ανθεί η παραοικονομία, ενώ το φορολογικό σύστημα κάθε άλλο παρά δίκαιο είναι γιατί φοροδιαφεύγουν οι έχοντες ενώ οι μη έχοντες πληρώνουν και κατά συνέπεια τα βάρη μοιράζονται ανόμοια, η κυβέρνηση σκέπτεται εν όψει ευρωεκλογών να “φροντίσει” γι άλλη μια φορά τα συμφέροντα της αγοράς, κυρίως βάζοντας σε κυκλοφορία το “μαύρο” χρήμα που έχουν αποκτήσει οι επιτήδειοι.Αυτή λοιπόν η "έξυπνη" λύση για την αντιμετώπιση της κρίσης, κάθε άλλο παρά πράσινη είναι φυσικά, γιατί όχι μόνο δίνει κίνητρα για περαιτέρω άνθιση της παραοικονομίας, αλλά ενθαρρύνει την απόκτηση πολυτελών αυτοκινήτων, ενεργειοβόρων σκαφών αναψυχής, αεροσκαφών αλλά και κατασκευή επιπλέον πολυτελών οικοδομών, για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.Ενώ εμείς οι Οικολόγοι Πράσινοι, μαζί με τους Ευρωπαίους Πράσινους, ζητάμε την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων διεθνώς, η χώρα μας τείνει όλο και περισσότερο να γίνει ένας τέτοιος παράδεισος. Σύμφωνα με πολλές στατιστικές είμαστε από τις πρώτες χώρες της ΕΕ σε φοροδιαφυγή και κάποιοι θέλουν φαίνεται πάση θυσία να παραμείνουμε έτσι. Το μέλλον μας δεν προβλέπεται καλό με τέτοια μέτρα που όχι μόνο δεν εξυγιαίνουν την κατάσταση αλλά μας βυθίζουν βαθύτερα στην νόσο από την οποία ήδη πάσχουμε: την φοροδιαφυγή, την διαφθορά και την παραοικονομία, που οδηγεί στην κρίση “αλά Ελληνικά”, ειδική περίπτωση σε σχέση με τη διεθνή, με δικά της ενδημικά χαρακτηριστικά. Παράθυρο για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος άνοιξε διάταξη στο τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο οι τεκμαρτές δαπάνες από το ετήσιο εισόδημα δεν θα αφαιρούνται, οπότε θα μπορεί όποιος επιθυμεί να επικαλείται εισοδήματα προηγουμένων ετών για να δικαιολογήσει δαπάνη για αγορά αυτοκινήτου, ακινήτου ή κινητού μεγάλης αξίας. Με αυτόν τον τρόπο ο έλεγχος καθίσταται αδύνατος και ουσιαστικά δίνεται η δυνατότητα σε όποιον διαθέτει μαύρο χρήμα να επικαλεστεί ότι το σύνολο των εισοδημάτων που δήλωσε τα προηγούμενα χρόνια αποταμιεύτηκε και διατίθεται τώρα.Μα πόσους τρόπους θα εφεύρει πλέον η κυβέρνηση, προκείμενου να αποφύγει να λύσει πραγματικά το πρόβλημα της οικονομικής και οικολογικής κρίσης; προκειμένου να αποφύγει την απαραίτητη “πράσινη” καμπή αλλά και για να εξυπηρετήσει την εκλογική της πελατεία; Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν κι άλλες λύσεις για την κρίση στην αναμονή : Το επόμενο μέτρο που μελετάται τώρα για την τόνωση της αγοράς των ακινήτων είναι η αναστολή για 6-12 μήνες του πόθεν έσχες για την ανέγερση ή αγορά ακινήτων ανεξαρτήτως αν πρόκειται για πρώτη ή δευτερεύουσα κατοικία ή επαγγελματική στέγη. Πιστεύω ότι τα μέτρα αυτά είναι καταστροφικά και απαράδεκτα και θα έπρεπε η κυβέρνηση όχι μόνο να τα αποσύρει άμεσα αλλά να πάψει να σκέπτεται πλάγιες οδούς διαφυγής από τα πραγματικά της καθήκοντα που απαιτεί η λύση για την κρίση αλλά και η εξυγίανση της οικονομίας μας.

Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας

Ακούω συχνά, "ας είμαστε ρεαλιστές, εδώ είναι Ελλάδα", δεν γίνονται αυτά που λες. Στην Ευρώπη ναι, αλλά εδώ όχι.

Μα, ρωτάω, πρέπει να σκεπτόμαστε δήθεν ρεαλιστικά με βάση αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως υποθετική "δύστυχη Ελληνική πραγματικότητα"; Σαν αποτέλεσμα ζητάμε λιγότερα από αυτά που πρέπει, επειδή, λέμε, εδώ είναι Ελλάδα και έχουμε τα γνωστά μας εθνικά ελαττώματα, από τον ωχαδλεφισμό ως τη διαφθορά, από την ανοργανωσιά ως την αναξιοκρατία περνώντας μέσα από την γραφειοκρατία αλλά και την κακογουστιά και τόσα άλλα φαύλα.

Όντας λοιπόν "Ελληνο-ρεαλιστές" καταλάθος και καταβάθος διαιωνίζουμε τα στραβά μας γιατί στο βάθος τα αποδεχόμαστε, τα λαμβάνουμε ως δεδομμένα πάνω στα οποία θα χτίσουμε το 'εφικτό", το Ελληνικό "εφικτό". Το όραμά μας το κουτσουρεμμένο.

Στην αλήθεια όμως κανείς μας δεν τα αποδέχεται, αυτοκαταπιεζόμαστε, αυτολογοκρινόμαστε, ενώ όλοι θέλουμε να τα αλλάξουμε. Μας τα επέβαλαν όμως, μας επέβαλαν αυτή την απαισιοδοξία για να μας εκμεταλεύονται και έγιναν σταδιακά, όλα αυτά τα στραβά, τα κουσούρια μας, χωρίς κα το πάρουμε χαμπάρι, μέρος της εθνικής μας ταυτότητας, του κλαψουρίσματος που μας χαρακτηρίζει και κλαίμε κάθε μέρα την κακή μας μοίρα στον τόπο αυτόν.

Αντίθετα, επειδή ακριβώς έχουμε πρόβλημα στον τόπο μας, πρέπει να ζητάμε πιό πολλά, να είμαστε πιό απαιτητικοί ως πολίτες πάντα και παντού και να τολμάμε να ζητάμε αυτά που μοιάζουν ανεφάρμοστα τωρα, στη "δύστυχη Ελληνική πραγματικότητα".

Ελαιώνας, Σαλάμι και Γήπεδα

Είδα πριν από λίγες μέρες την Αθήνα από το αεροπλάνο. Μια απέραντη γκρίζα σκακιέρα με δρόμους χαράδρες που σκαρφαλώνει στα γύρω βουνά.
Εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα της Αθήνας: σαλαμοποίηση.
Κομμάτι- κομμάτι χωρίς συνολική ματιά.


Η Αθήνα, όπως και οι περισσότερες πόλεις στην Ελλάδα δεν έχουν ένα σχέδιο για το τί θα γίνει τα επόμενα χρόνια, πώς, γιατί, απο ποιόν και για ποιόν. Όλα γίνονται αποσπασματικά και συνήθως προς όφελος των συμφερόντων του τσιμέντου, των κατασκευαστικών, των εργολάβων, των αυτοκινήτων.


Θα θέλαμε, μια ευρύτατη συζήτηση με συμμετοχή όλων των κατοίκων, πολιτών και μεταναστών και κοινή αποδοχή ενός σχεδίου για το τι θα γίνει, βήμα-βήμα, για να αποκτήσει πιό ανθρώπινη καθημερινότητα ο κάτοικος του λεκανοπεδίου σε βάθος πενήντα χρόνων. Να αποκτήσει καλύτερα ΜΜΜ, πράσινο σε όλες τις γειτονιές, καλύτερα κτήρια, λιγότερη αναγκη για καθημερινές μετακινήσεις, ασφάλεια και χώρο να περπατήσει, να μην χρειάζεται αυτοκίνητο για κάθε του βήμα. Να μπορεί ένα παιδί να βγει έξω από το σπίτι για παράδειγμα και να ξεμουδιάσει, να ξεκολήσει απο την τηλεόραση. Να μπορεί ένας ανάπηρος να κυκλοφορήσει άνετα να ξεφύγει από την καταδίκη του σε ισόβια δεσμά στο σπίτι.


Αλλά ακόμη δεν έχει γίνει τίποτε για πράσινο στο Ελληνικό, όσα έχουν λεχθεί έμειναν μόνο λόγια. Χώροι άχρηστοι, με εγκαταλελειμένα κτήρια υπάρχουν σ΄όλες τις γειτονιές, νεοκλασσικά που γκρεμίζονται παρατημένα, αστικοί σκουπιδότοποι, να μην μιλήσουμε για πάρκα που σε μια νύχτα αποπειρώνται Κακλαμάνηδες να τα κάνουν πάρκινγκ. Ολα αυτά μας κάνουν να νοιώθουμε ποντίκια στη φάκα και όχι άνθρωποι.


Πως λοιπόν να πούμε ναι σε ένα γήπεδο, όταν δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι θα υπάρξει το πράσινο αντιστάθμισμα τόσο στον εξανθρωπισμό του υπόλοιπου ελαιώνα όσο και στην Αλεξάνδρας αλλά κι αλλού; Γιατί το ζήτημα δεν είναι το γήπεδο ή όχι το γήπεδο. Είναι να εξετάσουμε συνολικά τί Αθήνα θέλουμε και μετά να αποφάσίσουμε πού και γιατί θα βάλουμε γήπεδα και πόσα.


Και φυσικά θέλουμε να γνωρίζουμε ότι όχι μόνο το σχέδιο θα τηρηθεί αλλά τα χρονοδιαγράμματά του επίσης.


Τώρα ότι και να κάνουμε, μερος της σαλαμοποίησης θα είναι...Οσο για τα mall, αυτά νομίζω είναι τα τελευταία που θα συμβάλλουν στον εξανθρωπισμό μας...μάλλον στην εξάρθρωση σ΄ότι απέμεινε απο τον πολιτισμό μας.

Γκέτο της Αθήνας

Μεταναστευτική πολιτική, η λύση για τα προβλήματα των μεταναστών και τα “γκέτο” μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας

Κάποιοι ανακάλυψαν ότι υπάρχει γκέτο μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί πολλοί άνθρωποι, άγνωστο ακριβώς πόσοι, ζουν σε απολύτως απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής με τρωκτικά, ενοχλητικά έντομα, σπίτια που κινδυνεύουν να πέσουν και βόθρους που ξεχειλίζουν κι ίσως απειλούνται με επιδημίες.

Η κατάσταση αυτή δεν ήταν άγνωστη για όποιον ήθελε να βλέπει. Το βλέπαμε εδώ και χρόνια, ως την κορυφή του παγόβουνου ενός τεράστιου υφέρποντος κοινωνικού προβλήματος, παγκόσμιου μεν αλλά με ελληνικές ειδικές εκδοχές και ιδιαιτερότητες που κατάληξε σταδιακά στην ολοκλήρωση της υποβάθμισης μιας μεγάλης περιοχής του κέντρου της πόλης μας. Στην περιοχή αυτή ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων βιώνει μια απίστευτα βάρβαρη καθημερινή πραγματικότητα.
Η απουσία μεταναστευτικής πολιτικής έχει ως αποτέλεσμα να βιώνουν την αθλιότητα άνθρωποι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους για διάφορους λόγους αλλά και να δημιουργούνται «γκέτο» με μετανάστες χωρίς δικαιώματα, χωρίς μέσα επιβίωσης, χωρίς τα στοιχειώδη μέσα υγιεινής. Βέβαια παρόμοιες συνθήκες έχουν διαμορφωθεί και σε άλλες περιοχές, όπως για παράδειγμα στην Πάτρα ενώ οι συνθήκες διαμονής μεταναστών σε πολλά σημεία «εισόδου» τους στην Ελλάδα είναι εξίσου άθλιες.

Οι καθαρισμοί κτιρίων είναι αναγκαίοι, αυτό όμως θα επαρκέσει να λύσει το πρόβλημα ή απλά θα αναβάλλει για λίγο την επερχόμενη κοινωνική αναταραχή που ασφαλώς θα ξεσπάσει κάποια στιγμή; Με ευθύνη των τελευταίων κυβερνήσεων δεν έχουμε μέχρι σήμερα μια μεταναστευτική πολιτική που θα μπορούσε να επιλύει τα προβλήματα των μεταναστών, να βελτιώνει τις συνθήκες ζωής τους, να βοηθάει στην ένταξή τους στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας κάτι που θα ήταν προς όφελος και της ποιότητας ζωής και των Ελλήνων πολιτών, των γειτονιών, της κοινωνίας συνολικά.

Χωρίς μια συνολική πολιτική για τους μετανάστες το πρόβλημα, δυστυχώς διαρκώς θα επιδεινώνεται και θα καταλήξει δυσεπίλυτο, απειλώντας, όπως ήδη ισχύει, είτε την ασφάλεια της πόλης είτε την ανάπτυξη κοινωνικών συγκρούσεων είτε την συνύπαρξη και την αλληλεγγύη προς ανθρώπους συχνά απελπισμένους και στα όρια της επιβίωσης. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι συχνά αποτέλεσμα της απουσίας μεταναστευτικής πολιτικής. Αντί να λύνονται τα προβλήματα, η κεντρική και τοπική εξουσία αφήνει να διογκώνονται και να μετατρέπονται σε αιτία κοινωνικών αντιπαραθέσεων.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πολλοί έλληνες πήγαν μετανάστες σε άλλες χώρες σε πιο δύσκολα χρόνια και αυτή η εμπειρία πρέπει να καθορίζει την μεταναστευτική πολιτική της χώρας μας. θέλουμε να βελτιωθεί η ζωή στις γειτονιές που μετατρέπονται σιγά-σιγά σε γκέτο, αλλά αυτό απαιτεί όχι να διώξουμε τους μετανάστες αλλά κυρίως να βοηθήσουμε να βελτιωθεί και η ζωή τους. Μεταξύ των μέτρων που πρέπει να παρθούν είναι σοβαρές διευκολύνσεις προς τους μετανάστες είτε για να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία μας, είτε για να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε άλλες χώρες της Ευρώπης (γι αυτό ζητάμε ως Οικολόγοι Πράσινοι από κοινού με τους Ευρωπαίους Πράσινους κοινή ευρωπαϊκή πολιτική), παράλληλα με τη συμβολή της χώρας μας στις διεθνείς προσπάθειες για την επίλυση των προβλημάτων φτώχειας, ασφάλειας αλλά και οικολογικών προβλημάτων που αναγκάζουν περιοχές ολόκληρες του πλανήτη να γίνονται εξαγωγείς ανθρώπων που γυρεύουν μια καλύτερη τύχη ή απλώς την επιβίωση.


Σήμερα, όλοι αυτοί οι μετανάστες είναι παγιδευμένοι στη χώρας μας σε ένα καθεστώς παρανομίας που δεν τους επιτρέπει ούτε να εργασθούν νόμιμα, ούτε να έχουν πρόσβαση στο σύστημα περίθαλψης, ούτε να φύγουν από τη χώρα, ούτε και να ενταχθούν στην κοινωνία. Πολλοί από αυτούς είναι θύματα βίας, μπαινοβγαίνουν στις φυλακές όπου πληρώνουν πρόστιμα και αρκετοί πεθαίνουν χωρίς κανείς να γνωρίζει τίποτε. Όλοι γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης για φτηνή, παράνομη εργασία. Το καθεστώς της παράνομης παραμονής τους είναι και αυτό που δημιουργεί το γκέτο αλλά και το πρόβλημα ασφάλειας.Χρειάζεται αυτοί οι άνθρωποι να σταματήσουν να είναι «αφανείς» και να ενταχθούν στην κανονική κοινωνική ζωή διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους και τις ιδιαιτερότητές τους.

Τα πρώτα άμεσα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν είναι:


--Να χορηγείται άμεσα και εύκολα άσυλο σε όσους το δικαιούνται, κάτι που σήμερα δεν γίνεται, με αποτέλεσμα η χώρα μας όχι μόνο να έχει κακό όνομα διεθνώς.
--Να βρεθεί ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος, χωρίς γραφειοκρατία και ανυπέρβλητα εμπόδια, νομιμοποίησης όλων των μεταναστών ώστε να μπορούν είτε να εργασθούν νόμιμα χωρίς κινδύνους εκμετάλλευσης από μαφίες, να έχουν την δυνατότητα να ξεφύγουν από το γκέτο που υποβαθμίζει την πρωτεύουσα, να ενταχθούν στην κοινωνική και πολιτική ζωή, είτε να έχουν την δυνατότητα να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες.
--Να ληφθούν μέτρα για την αναβάθμιση των περιοχών που σήμερα σηκώνουν μόνες τους, χωρίς κάποια δημοτική ή κεντρική βοήθεια, το «βάρος» της ανυπαρξίας πολιτικών για τη μετανάστευση της πρωτεύουσας, και ένα πρώτο μέτρο είναι σοβαρές κοινωνικές υποδομές για την υποδοχή των μεταναστών, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω απ' όλα.

τρεις λόγοι

Αγαπητοί φίλοι,

Σκέφτηκα τρεις λόγους για τους οποίους είναι αναγκαίο να ενισχύσουμε τους Οικολόγους Πράσινους. Υπάρχουν κι άλλοι, αλλά εγώ σήμερα αρχίζω με τρεις. Εσείς μπορεί να βρείτε κι άλλους ή να πείτε τη γνώμη σας.
--Παρόλο που σήμερα αρκετά κόμματα, όπως και το ΠΑΣΟΚ μιλούν για “πράσινη ανάπτυξη” μόνο ένα κόμμα δομικά και ριζικά πράσινο, βασισμένο στο πως εφαρμόζεται η οικολογία στην καθημερινότητά μας, μπορεί να εγγυηθεί ότι τα όσα λέγονται θα γίνουν πράξη.
--Λόγω της εσωτερικής ανοιχτής και δημοκρατικής οργάνωσής τους οι ΟΠ επεξεργάζονται συλλογικά τις προτάσεις τους και την πολιτική τους. Μπορούν να κάνουν καλύτερες και πιο λειτουργικές προτάσεις, χτυπώντας τη ρίζα των προβλημάτων, κοινωνικών, οικονομικών και οικολογικών με τη συνολική τους προσέγγιση. Μπορούν να αλλάξουν όχι μόνο την επιφάνεια αλλά να φέρουν αλλαγές στο ήθος διακυβέρνησης με γνώμονα τη συμμετοχή, τον εκδημοκρατισμό και είναι έτοιμοι να μπουν σε καλύτερο ποιοτικά διάλογο με την κοινωνία φέρνοντας παράλληλα και ανανέωση στην ανταλλαγή ιδεών και την πληροφόρηση.
--Οι ΟΠ είναι ένα σύνολο κριτικά σκεπτόμενων πολιτών και όχι επαγγελματιών πολιτικών. Σαν συνέπεια δεν μετέχουν σε κανένα από τα παγιωμένα συμφέροντα της σημερινής πολιτικής και της εκλογικής πελατείας της και ψηφίζονται από ανθρώπους με κριτική σκέψη, ελεύθερους από συμφέροντα. Μπορούν λοιπόν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην καταπολέμηση της διαφθοράς κάνοντας με την παρουσία τους την κρίσιμη διαφορά που χρειάζεται η Ελληνική κοινωνία για να συνέλθει και να βγει από την δική της κρίση, που δεν είναι μόνο περιβαλλοντική και οικονομική αλλά και αξιών.

Χωρίς τους Οικολόγους Πράσινους, θα είμαστε πάλι στάσιμοι στα ίδια, στην ίδια γκρίζα πραγματικότητα.
Έχετε όλοι σας εδώ ένα εργαλείο: το facebook.
Καλέστε λοιπόν όσους περισσότερους φίλους σας μπορείτε. Ας γίνουμε μερικές ακόμη χιλιάδες.
Χρησιμοποιήστε το ελεύθερα σαν ένα σημείο διαλόγου, συμμετοχής και ενημέρωσης. Από δω, όπου κι αν βρισκόμαστε, ακούμε ο ένας τον άλλον.

Σχόλιο για την πρόσφατη συνέντευξη του Τζεμ Εζντεμίρ , των Γερμανών Πράσινων στην Ημερησία

Χαίρομαι που ο συνάδελφός μας, εκπρόσωπος των Γερμανών πρασίνων, Τζεμ Εζντεμίρ ελπίζει σε μια καλύτερη Ελλάδα, με κουλτούρα συνεργασιών, όπως στη χώρα που ζει, βλέποντας ότι το ΠΑΣΟΚ υιοθετεί, έστω και τελευταία στιγμή, πολλές από τις προτάσεις των Πράσινων αραιωμένες βέβαια με μπόλικο νερό. Οι κατευθύνσεις αυτές, εν πολλοίς αποτελούν μονόδρομο αν θέλουμε να ανήκουμε στην ΕΕ, να ακολουθήσουμε τις στοιχειώδεις οδηγίες της και να είμαστε συνεπείς στις διεθνείς δεσμεύσεις μας. Δεν μας καθιστούν τα όσα λέει το ΠΑΣΟΚ διόλου πρωτοπόρους στα περιβαλλοντικά ούτε και στην παγκόσμια μάχη κατά της κλιματικής άλλαγής, απλά αποτελούν υποχρεωτική συμόρφωση της χώρας μας που αργά ή γρήγορα πρέπει να γίνει.

Η στάση του Τζέμ δείχνει όμως πόσο ανοιχτό είναι σε ευρύτητα αντίληψης το Ευρωπαικό Πράσινο Κόμμα και ενεργεί περισσότερο με την λογική της πειθούς και της καλής διπλωματίας στις σχέσεις του με τα άλλα κόμματα, χωρίς να κινείται σε στενά κομματικά μικροσυμφέροντα, έχοντας στόχο να πετύχει αποτέλεσμα στην πράξη αντί να κάνει στείρα αντιπολίτευση.

Επειδή όμως, ο συνάδελφός μας δεν ζει στην Ελλάδα, είναι εύλογο ότι δεν γνωρίζει καλά την Ελληνική πραγματικότητα. Δεν γνωρίζει ότι εδώ, στον νότο της Ευρώπης, είναι εύκολο για ένα κόμμα, σαν το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ να υπόσχεται ότι θελει προεκλογικά σε όποιον θέλει και μετεκλογικά να κάνει πάλι ότι θέλει, ασχέτως υποσχέσεων. Δεν έχει ζήσει τις πολλαπλές απογοητεύσεις που ζήσαμε εμείς.

Δεν γνωρίζει, οτι το ΠΑΣΟΚ, που πρόσφατα έφερε στο φως ένα "πλαίσιο διαλόγου" για την δημιουργία ενός πράσινου προγράμματος, εν τέλει δεν μας έχει καν ανακοινώσει το τελικό του πρόγραμμα ώστε να το κρίνουμε. Το ΠΑΣΟΚ μας φέρνει αντιμέτωπους μάλλον με ένα επικοινωνιακό εργαλείο και όχι με ένα πραγματικό πρόγραμμα μέσω ενος αληθινού διαλόγου.

Δεν γνωρίζει οτι το ΠΑΣΟΚ, αν ήθελε ειλικρινά να "πρασινίσει" θα άλλαζε από τώρα τις θέσεις του για τα γήπεδα γκολφ και τα μεγάλα τουριστικά, για την εκτός σχεδίου δόμηση, για τον Αχελώο, για την καύση των σκουπιδιών που αφαιρούνται απο την ανακύκλωση και τόσα άλλα έργα που δείχνουν να ευνοούν τα ίδια και πάλι συμφέροντα.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι χρειάζονται όχι μόνο επειδή γνωρίζουν το θέμα περισσότερο και καλύτερα. Η φιλοσοφία τους είναι δομικά και ριζικά πράσινη και επιδιώκουν αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, κοινωνικά, οικονομικά, νοοτροπίας, ήθους, αξιών, πολιτισμού, δημοκρατίας, συμμετοχής των πολιτών, ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητας, γνωρίζοντας ότι οικολογία σημαίνει εν τελει αλλαγή της ίδιας της ζωής μας και όχι μόνο κάποια φίλτρα σε βιομηχανίες ή αυτοκίνητα με λίγο λιγότερες εκπομπές.

Το ΠΑΣΟΚ, σήμερα, απλώς διαφαινεται οτι υπόσχεται προεκλογικά, μια "πράσινη" επικάλυψη, στην ίδια γκρίζα πραγματικότητα, την ίδια που μας έχει δείξει μέχρι τώρα, αυτήν του δικομματισμού, στον οποίο συμμετέχει τόσο αυτό όσο και η ΝΔ.
Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να διανύσει πολύ δρόμο για να περάσει στο κατώφλι των Οικολόγων Πράσινων για να ζητήσει οτιδήποτε και αυτό μοιάζει μάλλον ακατόρθωτο για εκείνο.

Πρώτα πρώτα πρέπει να κάνει την αυστηρή αυτοκριτική του για όσα δεινά μας έχει φέρει στο παρελθόν με τη διαφθορά και το σύστημα της εκλογικής του πελατείας, και να μας πείσει ότι παρόμοια δεν θα ξανασυμβούν και στο μέλλον.
Εμείς θα είμαστε πάντα παρόντες με θετικές προτάσεις, δουλεμμένες συλλογικά, θα είμαστε σε διάλογο με την κοινωνία, όπου κι αν βρισκόμαστε, εντός ή εκτός βουλής σε προκελογική ή μετεκλογική περίοδο.

Ως κίνημα, εμείς οι Οικολόγοι, προειδοποιούμε εδώ και πολλές δεκαετίες για την ανάγκη μεταστροφής της πολιτικής προς την οικολογία και έχουμε ήδη πετύχει κάποιους στόχους: τα κόμματα όλα πλέον υποχρεώνονται να μιλούν για "πράσινη λύση" έστω στη θεωρία. Αλλάξαμε λοιπόν ήδη τον πολιτικό διάλογο, αλλά δεν δίνουμε "συγχωροχάρτι" σε κανέναν.

Στόχος μας τώρα είναι να δυναμώσουμε, χάρις στους πολίτες που μας υποστηρίζουν όλο και περισσότερο, και να υποχρεώσουμε την πολιτική να περάσει στην ουσιαστική εφαρμογή των προτάσεών μας, κάτι που είμαστε βέβαιοι ότι στην πράξη δυσθυμούν να κάνουν γιατί απαιτεί θυσίες και κυρίως απομάκρυνση από τη νοοτροπία εκλογικής πελατείας που τους διακατέχει, ενώ εμείς στηριζόμαστε μόνο στο σύνολο των σκεπτόμενων πολιτών που αντιλαμβάνονται ποιό είναι το μακροπρόθεσμο συμφέρον όλων μας.

Τι λένε οι Οικολόγοι Πράσινοι για την όψιμη"κατά" ΠΑΣΟΚ πράσινη ανάπτυξη.

Εχθές , Πέμπτη 4 Μαρτίου, ακούσαμε τον αρχηγό της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, Γιώργο Παπανδρέου να παρουσιάζει το πρόγραμμα της Πράσινης Ανάπτυξης το οποίο αναφέρει τόσο καιρό χωρίς να το έχει αναλύσει και μπει σε λεπτομέρειες.
Γιά μας, που μιλάμε εδώ και δεκαετίες ολόκληρες για την οικολογική κρίση και την ανάγκη στροφής προς μια πράσινη λύση, η συγκεκριμένη εξαγγελία μας αφήνει ανάμεικτες σκέψεις, συναισθήματα και εντυπώσεις.

Από την μιά είναι μια νίκη του οικολογικού κινήματος, το γεγονός ότι έστω και τώρα, ενώ χτυπάει δυνατά ο συναγερμός της οικονομικής κρίσης, την τελευταία αυτή στιγμή, όλα τα κόμματα τείνουν να "πρασινισουν" στα λόγια, τις υποσχέσεις τους και τρέχουν να συμπεριλάβουν κάτι "πράσινο" στα προγράμματά τους.
Είμαι μια νίκη, γιατί αποδεικνύονται αληθινές οι προβλέψεις μας, οι φόβοι μας και οι προτάσεις μας και αποδεικνύεται αυτό που ξέραμε τόσα χρόνια και θεωρούσαμε αυτονόητο, ότι η στροφή στην οικολογία είναι μονόδρομος για την επιβίωσή μας ως χώρα, ως ήπειρος και ως πλανήτης.
Από την άλλη, δεν κατανοούμε γιατί χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια, να θεωρηθούμε σχεδόν τρελοί και περιθωριακοί και τώρα αίφνης, όλοι και όλα μας λένε ότι είχαμε δίκιο. Μα δεν μπορούσαν να το καταλάβουν από την αρχή οι πολιτικοί μας;
Νοιώθουμε θλίψη λοιπόν για τον χρόνο που χάθηκε εξ αιτίας τους και για όλα αυτά που χάθηκαν από το περιβάλλον μας επί τόσα χρόνια, δάση, πλατείες με δέντρα, ακτές και τοπία και για την απίστευτη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας που συντελέστηκε μέχρι να αφυπνιστεί επιτέλους ο πολιτικός διάλογος και να αρχίσει να μιλάει για σωστό χειρισμό του περιβάλλοντος και των κοινών μας πόρων.

Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ θα το κρίνουμε σύντομα ως προς τις λεπτομέρειές του, θα μπούμε σε θετικό διάλογο με όλα τα κόμματα προκειμένου να συν-διαμορφώσουμε καλύτερες προτάσεις κι αντιπροτάσεις που θα λύσουν με ριζικό τρόπο τα οικολογικά προβλήματα που συνδέονται με τα κοινωνικά, με την ισότητα, τη δικαιοσύνη, τη παιδεία και τον πολιτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα προβλήματα ασφάλειας αλλά και τη διεθνή πολιτική και συνεργασία. Αν μάλιστα μπορέσουμε να παίξουμε αυτόν τον ρόλο από μέσα από την βουλή, θα τα καταφέρουμε ακόμα καλύτερα απ' ότι μέχρι σήμερα, που χάθηκε τόσος χρόνος αδίκως.

Όμως, άμεσα, δημιουργούνται κάποια σοβαρά ερωτήματα.
Αν το ΠΑΣΟΚ επιθυμεί να μας πείσει για την σοβαρότητα της πράσινης μεταμέλειας του γιατί πρέπει να περιμένει τις επόμενες εκλογές και να μην αρχίσει από τώρα να εφαρμόζει αυτά που λέει;
Γιατί λοιπόν δεν ανακαλεί άμεσα την υποστήριξή του
Σε υπερμεγέθη τουριστικά σχέδια με γήπεδα γκόλφ-οι επενδύσεις τύπου Κάβο Σίδερο και ΠΟΤΑ Μεσσηνίας (οι οποίες εντάσσονται σε ένα πολύ συγκεκριμένο και αποκρουστικό μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης),
Σε αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και την γενική υποστήριξη της αυτοκίνησης;
Στην εκτροπή του Αχελώου και τα μεγάλα φράγματα;
Στην καύση και δεματοποίηση απορριμμάτων,
Στην άρνηση των ήπιων μορφών ενέργειας
Τα προσκόμματα στη δημιουργία Φορέων Διαχείρισης για τις περιοχές NATURA 2000
Στο επίδομα θέρμανσης αντί επιδόματος μόνωσης, που αυξάνει την εξάρτησή μας από τα ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα, αυξάνει το εξωτερικό χρέος, σε ένα φαύλο κύκλο απώλειας πόρων και εισοδήματος..
Στην υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης και στον νέο αεροδιάδρομο αλλά και σε τόσα άλλα διόλου πράσινα έργα;

Γιατί μας υπόσχεται όλες αυτές τις συγκλονιστικές οικολογικές αλλαγές μόνο μετεκλογικά ενώ μπορεί από τώρα να αναθεωρήσει όλες αυτές τις πολιτικές, αίροντας απλά την υποστήριξη εκεί που τώρα συμφωνεί με την ΝΔ; Μήπως αποτελεί ήδη ένα δείγμα ότι γυρεύει το ΠΑΣΟΚ μια πράσινη επικάλυψη για μια πολιτική που στην ουσία δεν θα αλλάξει κανένα από τα συμφέροντα εύκολου πλουτισμού που τώρα επικρατούν σε βάρος του κοινού μας μέλλοντος;

Δυστυχώς παρά την όψιμη μεταστροφή του ΠΑΣΟΚ προς την πράσινη οικονομία και την επίθεση φιλίας προς τους Οικολόγους Πράσινους στελεχών του όπως ο Ε. Βενιζέλος, Γ. Μαγκριώτης και Ε. Καϊλή, υπάρχει ακόμη μεγάλη απόσταση για να καλυφθεί εάν το συγκεκριμένο κόμμα ενδιαφέρεται πράγματι για ζητήματα οικολογίας και περιβάλλοντος.
Συνυπεύθυνο με τη ΝΔ για τις χειρότερες όψεις του δικομματισμού της μεταπολίτευσης και για αποκρουστικά φαινόμενα κρατισμού και διαφθοράς, θα πρέπει να κάνει πολλά περισσότερα για να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών στα όσα λέει και υπόσχεται, μεταξύ άλλων και στα συγκεκριμένα ζητήματα. Η περίοδος Λαλιώτη, αλλά και οι ανεπαρκέστατες πρωτοβουλίες της κυρίας Παπανδρέου όταν ήταν επικεφαλής του ΥΠΕΧΩΔΕ έχουν αφήσει αλγεινές εντυπώσεις, που δύσκολα ανατρέπονται. Αλλά και οι διασυνδέσεις με ισχυρά κατασκευαστικά συμφέροντα, η ισχυρή συγκεντρωτική και κρατιστική νοοτροπία, η αδυναμία διάκρισης της «πράσινης οικονομίας» από έναν επίφοβο «πράσινο καπιταλισμό», η διστακτικότητα να προχωρήσει αυτό το κόμμα σε ριζοσπαστικές και φιλολαϊκές (αλλά όχι λαϊκιστικές) πολιτικές που στη σημερινή κατάσταση κρίσης της κοινωνίας και του περιβάλλοντος θεωρούμε απαραίτητες, μας κάνει εξαιρετικά επιφυλακτικούς.
Η κοινωνία πλέον δεν εμπιστεύεται τα κόμματα γιατί άλλα έλεγαν και άλλα κάνουν. Και φυσικά δεν έχουν απολογηθεί ή κάνει την αυτοκριτική τους για τα λάθη που μας οδήγησαν στη σημερινή κρίση
Οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ δυστυχώς δεν είναι αποτέλεσμα ενός πραγματικού διαλόγου που δείχνει ωρίμανση. Είναι μια καλή έκθεση ιδεών και ωραίες ευχές, μάλλον προϊόν καλής και μελετημένης επικοινωνιακής πολιτικής.
Ακόμη αναμένεται η κάθαρση που θα αποκαλύψει τα διεφθαρμένα στελέχη του της προηγούμενης περιόδου (που πήγαν τα χρήματα από τα μαύρα ταμεία της Siemens, για παράδειγμα).